مهمان

ای دوست بیا امشبی را مهمان باش،

هم درد شو و هم که بیا درمان باش..

تاریکی محض است ابیات و شعور ،

ای شمس بیا خود غزلی تابان باش..

ما دلشدگانیم و ترا دلدادیم..

مهمانِ دل و هم سر و هم سامان باش..

خود با خبر هستیم که دربند توییم،

بگذار خدایی و شبی انسان باش..

از خاک سرشتی و چو زندان بانی،

امشب چو زندانیِ خود زندان باش..

میخانه گشا میکده را مست کن و،

خود ساغر و هم ساقی و هم پیمان باش..

سر مستی ما نیست ز انگور و ز تاک..

تاکی بنه و مست چو ما رقصان باش..

مستان بنمازند همه در سجده ی تو ،

سجاده گشا رکعتی چون مستان باش..

فرما که چنین لیلی شبِ قدر و بیا ،

خود وحی کن و مُنزلِ این فرقان باش..

دیوانه ترت نیست به جز" ابراهیم"،

که اسماعیلِ او امر کنی قربان باش.............

ابراهیم حسینی

شیدایی...