تن تنن

دوش رفتم به برش گفت تویی یا که منم؟

گفتمش جمله تویی،ورنه زِ خاک و لجَنم ..

عندلیبان به هر نغمه زِگُل میگویند،

همه یاسی تو وُ من خار تو و یاسمنم..

هر چه اسرارتودانی،زِ که پنهان کنم،؟

نیست مستور ز تو مکرِ نهان و عَلَنم..

عجبا کاین همه افشا وُ سوال از چه کنی،؟!

گفت که سائل تویی من پاسخِ در پیرهنم..!

به تمنایِ لب از نی لبکش گفتا؛.....هِی،!

همه را نایی و هم نغمه وهم تَن تَنَنَــــم ..

گفتم از جام الست تو شدم مست،چرا؟

سر شوریده و آوار به شامِ وطنـــــــم..

گفت حاشا که جهان ذره ای از صولتِ ما،

تُهی ازهرچه شعور!،دروطنت،انجمنـــــــم..!

تسخری بار دگر بر لب و رندانه بگفت،

نی خریداری وهم نی که بدانی ثمنـــــم..

ازخود "ابراهیم" اگر دلشده ای پرس وبگو،

ز چه روبنده ی حق،ذاکرِخشت وشمنــــم..!؟

ره ما نیست نهان،کور به بیراهه روند،

یا به تقلیدِ رهِ،طوطی و کبک و زغنم...

شد معما نظر بازی و آن طعنه ی یار،

هم که افزون پریشانی و زینت جبنم..

گر چه ازساقیِ رندان سخن ها راندیم،

خوش مرا طعنه بزد؛

کم خِرَد و پرسخنم...................

"اردیبهشت نود و شش"

شیدایی...